Het is al weer lang geleden dat we een berichtje hebben geplaatst. In december hebben we de werkstukken helemaal af moeten en ondertussen zijn ze ingeleverd. Misschien dat je het leuk vind om ze te lezen, dus vandaar hier de linken…
Download pws_economie.doc
Download pws_natuurkunde.doc

Met dit verslag is dan toch het einde gekomen aan de geschiedenis van onze zonneboot. Dinsdag waren we al vroeg klaar op school en omdat het voor ons nu zomervakantie is, hadden we alle tijd om aan de boot te werken. Dit keer niet om verder te bouwen, maar om hem te slopen. Alles wat van sponsors was hebben we er uitgesloopt en op hoopjes gelegd. We wisten niet dat we zoveel spullen hadden gebruikt! De boot was na een paar uurtjes helemaal klaar om overgedragen te worden aan de volgende groep. Het doet toch wel een beetje pijn dat onze trots zo wegmoet Om dat leed een beetje te verzachten zijn we heerlijk onze boterhammetjes op gaan eten op een stijger. Ook mocht een ijsje niet ontbreken bij dit mooie weer. Van het laatste sponsorgeld gaan volgende week woensdag nog bij Rhodos eten in Goes. Maar helaas, dan is het echt gebeurd. We hebben besloten om niet meer door te gaan. Volgend jaar moeten we allemaal examen doen, en een nieuwe boot bouwen kost toch wel heel veel werk. We wensen het team wat verder gaat met onze boot volgend jaar veel succes!

Hier nog enkele links met foto’s en filmpjes:

Foto’s Rob
Zonnebootrace.nl -> beeld
Eigen foto’s

Filmpje CNN 
Filmpje You Tube Martijn 
Tv walcheren -> gemiste uitzending -> maandag 9 juni

Artikel PZC
Artikel RD 

Enkele opvallende citaten:
- Of we nog speciale vrouwentactieken hebben om de mannen af te leiden? Jojan: gewoon normaal doen

- ‘Ze hebben gewoon voortreffelijk gevaren volgens hun doen’, zei Hans Breure

- Ze hoefden niet helemaal bij nul te beginnen. Ze konden de boot overnemen van schoolgenoten die vorig jaar aan de race hebben meegedaan. (Voor de duidelijkheid: de boot was helemaal kaal)

-Dit jonge team, dat uitsluiten uit ‘meiden’ is samengesteld, wist in de Standaard Klasse beslag te leggen op een tweede plek.

De grote dag!

Zaterdag 7 juni was het dan zover, de dag van de zonnebootrace was aangebroken!

Voor Jojanneke en Eline rinkelde de wekker al om 5 uur, voor Joanne om half 6. Zij waren namelijk degenen die om kwart over zes met slaperige oogjes samen met de vader van Eline bij de Zuidschor stonden om de boot op te halen. Daar werden eerst de laatste stickers op de boot geplakt, de zonnepanelen schoongemaakt en de accu’s bevestigd. Om 7 uur vertrokken zij dan toch echt, op weg naar Vlissingen.

Ondertussen had bij Emmelie en Amanda de wekker om half 7 ook al ongenadig gerinkeld, en zij waren ook onderweg naar Vlissingen. In Vlissingen aangekomen gingen we naar de boothelling waar alle zonneboten in het water werden gelaten. Eerst hadden we nog een kleine keuring, de puntjes die we bij de vorige keuring moesten verbeterd werden nu nagekeken. Gelukkig was alles goed en kon onze boot in het water worden gereden!

Het was nu wachten op de andere boten tot we naar het palaver konden gaan. Die zou om 9 uur plaatsvinden, maar dit werd uitgesteld tot kwart over 9 omdat het te water laten en het keuren van alle boten nogal uitliep. Om de tijd te doden, knoopten we ondertussen wat gesprekken aan met de andere zonnebootvaarders. Om kwart over 9 gingen we naar de Koningsweg om ons present te melden. Ook daar liep het weer wat uit, het te water laten van de boten verliep ook daar niet altijd even soepel. Daarom werd de start een halfuur uitgesteld, de nieuwe starttijd zou half 11 worden.

Terwijl we aan de kant stonden te wachten, werden we nog door verschillende leden van de pers geïnterviewd. Van een verslaggeefster van de PZC hoorden we dat wij door de organisatie getipt waren als een boot waarvan ze toch wel hoge verwachtingen hadden.. dat was leuk om te horen!

Om half 11 was het dan echt zover, de eerste twee boten uit de standaardklasse zouden starten. Dat waren nummer 3 en wij, dus we voeren naar de startlijn toe. Joanne zou de marathon varen, ze begon nu toch wel flink zenuwachtig te worden! Na twee minuten zou het volgende koppel starten, enzovoorts. Bij het startschot kwam Joanne heel even moeilijk vooruit, maar na een kleine achterstand ging ze er vol gas vandoor. Ondanks de bewolking hebben we zeker tot de helft van het parcours op volle kracht kunnen varen, dit zorgde ervoor dat wij op kop lagen. Op ongeveer de helft hoorden wij opeens dat de spanning in de accu’s niet lager mocht komen te liggen dan 19 Volt. Door de onderspanningbeveiliging zou dan namelijk de motor uitvallen. Joanne belde ons vanuit de boot, ondertussen was er nog maar 20 Volt over.. dat was eventjes stressen. Eerst moesten we nog onder de Schroebrug door, het was maar afwachten of we daar onderdoor zouden kunnen aangezien onze boot best hoog in het water lag. Bij de Schroebrug gekomen, hoorden we dat dankzij Rijkswaterstaat speciaal voor de race het waterpeil 30 centimeter verlaagd was, en dat Joanne dus gewoon volle kracht door kon varen onder de brug door! Daar waren we wel blij mee, want het had weer kostbare tijd gekost om de motor lager te moeten zetten.

Vlak na onder de brug door te zijn gegaan, belde Joanne ons op: de motor was toch uitgevallen! Daarom werd de motor op spaarstand gezet, we voeren daarbij wel langzamer maar er kwam ook weer wat stroom naar de accu’s toe. Zo kwam het dat we op 19,5 Volt verder konden varen. Helaas viel de motor daarna nog twee keer uit en moest Joanne nog langzamer gaan varen. Boot nummer 3, die wij eerst ingehaald hadden, haalde ons daarom later ook nog in. Met een langzamer tempo kwamen we dus over de finish.

Toch mochten we niet klagen: we zijn nog als derde geëindigd in de marathon!

Tussen twaalf en twee hadden we de tijd om even bij te komen van alle stress en de accu’s op te laten laden voor de sprints die zouden volgen. We waren bang dat de accu’s met het bewolkte weer niet goed op zouden laden, maar dat viel nog alles mee. Omdat wij vanaf ’s ochtends vroeg ook niets meer gegeten hadden, zijn we even wat gaan eten op de markt. Toen het twee uur was, waren ondertussen al onze ouders er en waren ook meneer van de Berge, Adriaan en Martineke ons op komen zoeken, wat we heel leuk vonden!

Toen was het weer zover: het signaal klonk en de eerste twee boten uit de standaardklasse gingen naar de brug voor de sprint. We zouden starten in de omgekeerde volgorde van hoe we in de marathon geëindigd waren: degenen die daar als laatste waren geëindigd, moesten nu als eerste sprinten. Aangezien wij als derde weren gefinisht, waren wij als tweede koppel aan de beurt voor de sprint. Jojanneke deed deze sprint. We gingen een stuk sneller dan we verwacht hadden, en wonnen dan ook van onze tegenstander. Toen was het tijd om te wisselen: Amanda zou de tweede sprint terug doen. Maar, toen Amanda een stukje had geprobeerd te varen, merkte ze dat ze niet goed met deze besturing kon werken. Zij had namelijk nog niet proefgevaren met de nieuwe motor, aangezien zij de laatste keer op het Veerse Meer er niet bij was, en na enkele bijna-botsingen met de kant durfde zij dan ook niet te sprinten. Ze baalde er flink van, maar had toch liever dat Emmelie het deed. En dus werd Emmelie in de boot geladen, voor haar was het eventjes schrikken want ze had er natuurlijk niet meer op gerekend dat zij nog zou moeten varen. Maar, de sprint terug ging ook heel goed, weer waren we sneller dan onze tegenstander! We dachten zelf dat we bij de sprints twee keer als derde waren geëindigd, dus we hoopten stiekem toch wel op de derde plaats in de standaard klasse. Maar, de uitslag zou pas om half 5 bekend gemaakt worden, dus het was nog even afwachten. Ondertussen hebben we nog wat groepsfoto’s gemaakt en enkele van onze supporters een rondje laten varen in de boot. Daarna zijn we met ons zonnebootteam naar Jos Boone gevaren om de motor terug te geven en haalde Elines vader daar de boot op de boothelling uit het water.

Om half 5 stonden we allemaal razend nieuwsgierig bij de tent van de organisatie te wachten. En helaas bleef het nog even bij wachten, want twee teams hadden zich nog niet gemeld. Na nog wat gezellige gesprekken met de andere zonnebootbouwers was het moment dan toch daar en werd de uitslag bekend gemaakt.

Allereerst werden de twee pechprijzen uitgereikt aan de teams die vandaag uitgevallen waren door pech en dus de race niet hadden kunnen uitvaren. Vervolgens kwam de aanmoedigingsprijs, voor een team dat de organisatie veelbelovend vond en die ze volgend jaar weer terug hopen te zien. Er werd verteld dat het een team was dat veel media-aandacht had gekregen, en toen voelden wij het eigenlijk al een beetje aankomen.. we hadden de aanmoedigingsprijs gewonnen! Direct daarna ging men over op het uitreiken van de 3 prijzen voor de standaardklasse. Wij wilden al weer bijna naar voren lopen omdat we ervan overtuigd waren dat we derde waren geworden, maar toen hoorden we dat we met maar één punt verschil als tweede waren geëindigd! Hier waren we natuurlijk enorm blij mee!

Met onze prijzen zijn we op de foto gezet en daar eindigde ons zonnebootavontuur dan met een hele mooie afloop.. toen we met onze boot begonnen hadden we namelijk nooit verwacht dat we als tweede zouden eindigen.

Bij deze: iedereen die ons een helpende hand, een bemoedigend woord, een handige tip, succeswensen of wat dan ook heeft gegeven: bedankt voor jullie betrokkenheid!

Ook willen we al onze sponsors bedanken. Zonder jullie hadden we de Festina Lente nooit zo kunnen bouwen als ze nu is.

Voorlopig blijft de boot nog even in de loods op de Zuidschor liggen, maar we weten niet hoe lang dit nog zal gaan. We zijn zeker van plan om nog een keer onze oude motor terug op de boot te zetten en het Veerse Meer onveilig te maken. Daarnaast zijn we nog lang niet klaar met ons profielwerkstuk, dus wil je op de hoogte blijven, blijf onze weblog dan in de gaten houden!

We zijn 2e geworden.
Meer informatie volgt.

Een week voor de race werd nogmaals aandacht gevestigd op ons team. Deze keer kwamen we in de Schalm, een blad wat in Wolphaarstdijk en Oud-Sabbinge wordt verspreid. Na de race komt daar ook nog een wedstrijdverslag van ons in. Voor een duidelijke vergroting: klik op de tekst.

Zaterdagmiddag 31 maartstonden Joanne, Emmelie en Amanda weer eens bij de Zuidschor, dit keer om delaatste dingen aan te passen en de boot klaar te maken voor de race. Want over7 dagen is het zover..!

We hadden van tevoren deopdrachten verdeeld, zodat we gelijk konden beginnen. Er moest namelijk nogveel gedaan worden. De troepen werden versterkt door Joannes broertje Gerard,die samen met Joanne het bevestigen van de motor en hoofdschakelaar voor hunrekening namen. Emmelie en Amanda hebben eerst de boot schoongemaakt, toen inde was gezet en daarna de stickers van de sponsors erop geplakt. Daarna hebbenze de bescherming van de zonnepanelen d.m.v. de fietsbanden nog wat veranderd,een paar extra stukjes fietsband ertussen gezet en wat losgeschoten stukjesopnieuw vastgemaakt.

Toen dit allemaal goed washebben zij ook de onderkant van de boot geprobeerd waterdicht te maken mettape, deze tip kregen we van een man die toevallig in de loods aan het werk wasen onze boot zag. Het is echt leuk hoeveel mensen belangstelling tonen en tipsgeven als we aan het werk zijn in de loods!

Het enige wat nu nog moetgebeuren is de laatste sponsorstickers op de boot plaatsen, en dan zal hetzaterdag toch echt moeten gebeuren. We hopen op mooi weer en veel toeschouwers.Komen jullie ook kijken?

Al om 8 uur stonden we klaar bij de Zuidschor om verder te gaan. Met het opschrijven van alles wat er nog moest gebeuren, kwamen we er achter dat dat toch nog erg veel was. Corné, de broer van Eline, kwam ‘s ochtends helpen. Omdat we binnen 5 sec. uit de boot moeten kunnen, moest de constructie van de zonnepanelen naar voren gezet worden. De nieuwe motor heeft een staart om te sturen. Dat lukt dus niet als je midden in de boot zit, waar plaats is. Omdat achterin tussen de zonnepanelen niet zoveel plaats was, hebben we de constructie losgemaakt. Deze hebben we een heel stuk naar voren geschoven en daar weer vastgemaakt. Nu is achterin genoeg ruimte om te zitten.

Vandaag hadden we wel een goed niet-apparaat mee, dus nu konden de fietsbanden er op. Eerst 2 aan elkaar vast maken en dan rondom het paneel spannen. Zul je net zien dat hij weer losschiet zodra je hem er op hebt… Om de hoeken wat minder scherp te maken, hebben we daar nog een extra verdikking tussen gemaakt. Als je je nu stoot aan het paneel, doet het wat minder pijn.

Er moest ook nog van alles aanwezig zijn in de boot. We moesten een vlag maken van minstens 30×30 cm. Eergisteren zijn we al om een losse bezemsteel gegaan en Jojanneke had nog een oranje vlag. Met wat draad en gaatjes is hij vastgezet. Ook moesten we nog een brandblusser, reddingsvest, stoel, markerinsboei, sleepkabel, etc aan boord hebben. Ook dat hebben we nog allemaal bevestigd.

De lenspomp moest nog bevestigd worden. Dat is een pomp waarmee je het water uit de boot kunt krijgen. Als je een hendel op en neer beweegt, wordt het water er uitgezogen. Erg handig dus als je boot niet helemaal waterdicht is

Vorige week was er wat kapotgegaan bij het proefvaren. Eén van de constructies voor de zonnepanelen was gebroken. Dat moest nog wel even gemaakt worden voor de keuring, want ook daar wordt op gecontroleerd. Maar het was heel mooi vastgemaakt met popnagels en die moesten er dus eerst uit. Nadat dat gelukt was moest het nieuwe alluminiumstripje er op. Met popnagels uiteraard. Wij eerst een tang daarvoor gehaald bij de Zuischor, maar die was wat anders dan normaal. Dat bleef dus niet vastzitten. Wij de baas erbijgehaald en die legde het toen toch maar eventjes liefjes uit. Daarna zat het zo weer goed vast.

Na alle punten van het lijstje hiermee afgewerkt te hebben zijn we op pad gegaan met de boot. We moesten bij de Kanohaven wezen en Corné kon ons daar mooi afzetten met de auto. We hebben gelijk de boot maar in het water gelaten. Omdat we nog wel wat te vroeg waren voor de keuring, konden we alvast een beetje rondkijken bij de andere teams. Vooral de open klasse leverde veel verwondering op. Wij blij dat we daar niet tegen hoeven te varen!

Vanaf 1 uur was de technische commisie er dan. Eerst kregen we een stabiliteitstest. Met 20 kilo op de bootrand werd getest hoeveel hij overhelde. Dat mocht max. 15 graden, maar die van ons kwam gelukkig niet verder dan 1,8 en 3 graden. Een stabiele boot dus. Ook de hoogte van de boot moest gemeten worden. Omdat we onder een brug van 80 cm hoogte door moeten, is er de eis dat we maar 70 cm hoog mogen zijn. Laat dat net lukken als er niemand achterin zit. Met persoon werd dat dus 74. Helaas, te hoog. De constructie van de zonnepanelen zal hiervoor lager moeten worden.

We kregen ook gelijk een bordje met ons nummer. Dat moest voren op de boot. Gelukkig waren de gaten goed geboord en paste het direct.

Hierna mocht de boot weer het water uit voor wat andere testen. Eerst werd de lengte en breedte opgemeten waarna de inhoud gecontroleerd werd. Alle spullen die aanwezig moesten zijn werden langsgelopen. Alles was hiervan aanwezig. Ook het elektriciteitsschema werd gecontroleerd. Omdat we geen hoofdschakelaar hadden, werd daar een nee opgeschreven. We hebben gelijk maar gevraagd hoe we dat dan moeten bevestigen en dat hebben ze nog even uitgelegd. Deze gaat er zaterdag nog tussen. Verder was alles in orde.

Het laatste onderdeel van de keuring was het wegen voor ons. Met vier man eerst op de weegschaal gaan staan en daarna de boot optillen. In totaal woog hij 190 kilo. Nog behoorlijk wat dus met alles inclusief.

Omdat wij toen klaar waren zijn we het water toch nog maar ingegaan. Meneer Otte zou ons op komen halen en dat zou nog even duren. Meneer van de Berg was gekomen om foto’s van ons te maken en die wilde de boot ook graag wel eens vanbinnen meemaken. Ook Eline had er nog niet mee gevaren. En de nieuwe motor moest natuurlijk nog uitgeprobeerd worden. Gelukkig kwam het zonnetje zelfs een beetje door. Heerlijk dus om op het water te zijn. En dat motortje…. super gewoon! We gingen harder dan een concurrent van ons, dus er is nog hoop om niet als laatste te finishen

Na een half uur zijn we toch maar weer aangemeerd en hebben we de boot weer uit het water gehaald. Bij de Zuidschor zijn gelijk nog wat dingetjes verbeterd. Omdat we tegen de stijger zijn gekomen, was er wat verbogen aan de constuctie. En tijdens de inspectie kwamen we nog een paar verbeterpuntjes tegen. Het was weer een hele dag zonneboten. We zullen zien hoe we het er volgende week zaterdag vanaf gaan brengen!